هدف: سن کاشت حلزون یکی از عوامل موثر در میزان موفقیت به کارگیری این پروتز جهت کسب مهارتهای گفتاری و زبانی کودکان کم شنوا است. از آنجا که تولید صحیح واکه ها به عنوان یک توانمندی ارتباطی در گفتار شاخص مهمی است، لذا هدف این پژوهش، مقایسه تولید واکه های ساده فارسی بین کودکان کم شنوایی که قبل و بعد از سن دو سالگی مورد عمل کاشت حلزون قرار گرفته اند و بررسی تفاوتهای بین آنها می باشد.روش بررسی: این تحقیق، به صورت مقطعی-مقایسه ای، بر روی 70 کودک که قبل از 2 سالگی و 70 کودک که بعد از 2 سالگی مورد عمل کاشت حلزون قرار گرفته و به صورت ساده از نمونه های در دسترس در بیمارستانهای امیر اعلم و حضرت رسول (ص) تهران و با توجه به معیارهایی مثل داشتن صحت جسمی و ذهنی کامل، تک زبانه بودن، گذراندن 1±9 ماه توانبخشی، نداشتن والدین کم شنوا و عدم سابقه بیماریهای خاص انتخاب شده بودند، انجام شد. همچنین 238 کودک طبیعی به عنوان گروه معیار به صورت تصادفی ساده از مهدکودکهای شهر تهران انتخاب شدند. شش واکه ساده فارسی /ای، اِ، اَ، آ، اُ، او/ بر اساس نمره میانگین فورمنت فرکانسهای اول و دوم واکه ها بین سه گروه مقایسه گردید. جهت تجزیه و تحلیل فورمنت فرکانسهای واکه ای از ویرایش 2/1 نرم افزار اکوستیکی SFSwin و جهت تحلیل داده ها از آزمون آماری تی مستقل استفاده شد.یافته ها: میانگین فورمنت فرکانسهای (p=0.011) F1/e/, (p=0.005) F2/e/, (p=0.039) F2/æ/, (p=0.012) F2/a/, (P=0.006) F2/u/  و (P=0.046) F2/i/ در دو گروه دارای اختلاف معناداری بود، ولی اختلاف نمره میانگین فورمنت فرکانسهای واکه ای F/ æ/, F2/a/, F1/o/, F/u/ و F1/i/ بین دو گروه معنادار نبود (05/P>0) فورمنت فرکانسهای واکه ای هیچ یک از شش واکه ساده فارسی بین گروه زیر دو سال کاشت شده و گروه طبیعی تفاوت معناداری نداشت (05/P>0).نتیجه گیری: با توجه به وجود اختلاف معنادار در تولید واکه ها بین دو گروه کودکان کاشت حلزون شده و عدم اختلاف معنادار بین کودکانی که زیر 2 سالگی کاشت حلزون شده اند با کودکان طبیعی، می توان نتیجه گرفت که انجام کاشت حلزون در سنین زیر 2 سال در کودکان کم شنوا، از بسیاری مشکلات احتمالی در مهارتهای گفتاری و زبانی و خراب گویی های واکه ای آنها جلوگیری خواهد کرد.

تاکنون پژوهشی در خصوص اثر سن درختان روی ویژگی­های خاک و همچنین ترسیب کربن در خاک انجام نشده است، بنابراین هدف از اجرای این پژوهش بررسی اثر سن توده دست­کاشت توسکا ییلاقی روی برخی ویژگی­های خاک و ترسیب کربن آن بود. سه توده جنگلکاری 25، 30 و 35 ساله توسکا ییلاقی واقع در پارسل­ها شش و هفت جنگل شصت­کلاته انتخاب شد. برای بررسی ویژگی­های کمی درختان قطر و ارتفاع تمام درختان با استفاده از روش آماربرداری صددرصد ثبت شد. در هر یک از توده ها قطعات­نمونه با ابعاد 20×20 متر با استفاده از روش منظم-تصادفی با ابعاد شبکه 50×50 متر پیاده شد. سپس در هر قطعه نمونه از عمق 15-0 سانتی­متر با استفاده از روش استوانه فلزی نمونه خاک تهیه شد. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار رطوبت خاک (44/2±49/45 درصد) و کمترین مقدار چگالی ظاهری (02/0±36/1 گرم بر سانتی­متر مکعب) در توده 35 ساله مشاهده شد. بیشترین مقدار pH (01/0±59/7) و کمترین مقدار هدایت الکتریکی (02/0±71/0 دسی­زیمنس بر متر) در توده 35 سال مشاهده شد. بیشترین و کمترین مقدار درصد نیتروژن کل خاک و همچنین ترسیب کربن به­ترتیب در توده­های 35 و 25 سال مشاهده شد. نتایج تجزیه به مؤلفه­های اصلی نشان داد که توده 35 ساله با دو توده دیگر تفاوت دارد؛ از این­رو می­توان بیان کرد که توده توسکا ییلاقی در این سن نیز توانایی بالایی در ترسیب کربن خواهد داشت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

این پژوهش با هدف تعیین فاصله کاشت، الگوی کاشت و سن برداشت اقتصادی کلن های پرمحصول تبریزی در استان آذربایجان غربی انجام گرفت. به این منظور، از یک سامانه پشتیبان تصمیم گیری به نام مدل زیستی-اقتصادی بهره گرفته شد. این مدل، پویایی متغیرهای زیستی و اقتصادی توده را در زمان شبیه سازی می کند. شهرستان های ارومیه و نقده به دلیل فراوانی کاشت کلن های پرمحصول، انتخاب و صنوبرکاران و خریداران چوب سرپا در این شهرستان ها، جامعه آماری در نظر گرفته شد. داده های زیستی (قطر، ارتفاع و جرم حجمی تر) و اقتصادی (قیمت چوب سرپا و هزینه ها) به ترتیب به روش میدانی (سرشماری و نمونه گیری تصادفی-منظم) و پیمایشی (مصاحبه نیمه ساختاریافته) جمع آوری شد. برای برآورد زیرمدل های زیستی (مانند رشد و محصول) و اقتصادی (مانند هزینه کاشت) از تحلیل رگرسیون چندمتغیره و تخمین زن حداقل مربعات استفاده شد. مدل زیستی-اقتصادی از تلفیق زیرمدل ها در برنامه صفحه گسترده اکسل ساخته شد. در نهایت، ارزش مورد انتظار زمین (معیار فاستمن) برای گستره وسیعی از فواصل کاشت، الگوی کاشت و سن برداشت شبیه سازی شد. یافته ها نشان داد که فاصله کاشت، الگوی کاشت و سن برداشت اقتصادی در حاصلخیزی متوسط، مربعی، 5/2×5/2 متر و 12 سال است. با این حال، استانداردهای رایج در منطقه، مستطیلی، 1×3 متر و 8 سال است. اجرای استانداردهای اقتصادی کاشت و برداشت می تواند حجم تجاری چوب تولیدشده، قطر درخت متوسط و ارزش مورد انتظار زمین در هکتار را به ترتیب 56، 46 و 143 درصد افزایش دهد. پژوهش های بیشتری برای مدل سازی و بهینه سازی پاسخ رویشی این توده ها به فعالیت های مدیریتی (مانند شخم، کوددهی، آبیاری، تنک سازی و کنترل علف هرز) لازم است.

به منظور برسی سن نشا و آرایش کاشت بر عملکرد و اجزا عملکرد برنج رقم طارم هاشمی که در بین ارقام معرفی شده برنج، طارم هاشمی یکی از ارقام با بهترین کیفیت پخت و عطر در شمال کشور ایران است، آزمایشی در سال زراعی 1384 در شهرستان جویبار واقع در شمال کشور به صورت کرت های یکبار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی انجام گردید در قالب سه تکرار، چهار سطح سن نشا (26، 33، 40 و 47 روزه) به عنوان عامل اصلی و چهار سطح آرایش کاشت (15×15، 20×20، 25×25 و 30×30 سانتی متر مربع) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه برای سن نشاء، 33 روز حاصل گردید که علت آن را می توان به افزایش تعداد کل پنجه و پنجه های موثر در کپه و تعداد خوشه در متر مربع نسبت داد. همچنین حداقل عملکرد دانه برای سن نشا، 47 روز به دست آمد که علت آن مربوط به کاهش تعداد پنجه، پنجه های موثر در کپه، درصد خوشه چه های پر شده و نقصان و وزن هزار دانه بوده است. در آرایش کاشت 15×15 سانتی متر مربع، کمترین تعداد پنجه و پنجه های موثر در کپه حاصل شده ولی به علت افزایش تعداد بوته در واحد سطح و تعداد خوشه در متر مربع، بیشترین عملکرد دانه به دست آمده است. حداقل عملکرد دانه برای آرایش کاشت 30×30 سانتی متر مربع حاصل گردید. حداکثر عملکرد بیولوژیکی یا تجمع ماده خشک در سن نشا 33 روز و تحت آرایش کاشت 15×15 سانتی متر مربع به دست آمد. بیشترین ضریب برداشت برای سن نشا 40 روز و کم ترین آن در سن نشا 47 روز حاصل شد، ولی این صفت از نظر آماری تحت تاثیر آرایش کاشت قرار نگرفت.

فراگویی درست واکه ها، از عوامل مهم ارتباط کلامی موفق است و مشخصات موج صوتی، به بهترین وجه نحوه فراگویی را نشان می دهد. این بررسی، به تاثیر زمان جراحی کاشت حلزون، بر نخستین و دومین سازه واکه های فارسی و فضای واکه ای در تولید کودکان ناشنوای کاشت حلزون (کودکان کاشت) می پردازد. سازه اول و دوم واکه های فارسی، در تولید کودکان کاشت پیش و پس از سه سالگی و گروه کنترل شنوای هم سن، استخراج گشته و با هم مقایسه شدند. برای مقایسه گروه ها، از آزمون کراسکال-والیس با سطح معنا داری 05/0 استفاده شد. تفاوت معنا داری میان گروه ها در سازه اول و دوم واکه ها، به استثنای هر دو سازه /a/ و سازه دوم /i/ و /e/ دیده شد. بر پایه آزمون های تعقیبی من ویتنی، کودکان شنوا و کاشت پیش از سه سال، تفاوت معناداری در سازه اول/i/، /e/ و /u/ و سازه اول و دوم /o/ و /ɑ / داشتند. کودکان شنوا و کاشت پس از سه سال تفاوت معناداری در هشت مورد اولیه نشان دادند. کودکان کاشت پیش و پس از سه سال نیز در سازه اول /i/ و /e/ و دوم /u/ و /o/ تفاوت آماری معنا داری داشتند. فراوانی سازه اول کودکان کاشت بیشتر از شنوایان بود؛ به این معنا که آن ها واکه ها را افتاده تر تولید کردند که احتمال دارد به دلیل آموزش با دهان باز مربیان برای مشاهده پذیری جایگاه تولید باشد. هر چند فراوانی سازه دوم آن ها تاییدکننده تاثیر مطلوب جراحی زودهنگام بر شناسایی محل تولید واکه بود. زیرا اگرچه همه کودکان کاشت واکه های پسین را جلوتر از محل طبیعی تولید کردند، اما این ویژگی در کودکان کاشت پس از سه سالگی آشکارتر بود.

این تحقیق به منظور بررسی عملکرد زعفران و عوامل مؤثر بر آن مانند سن مزرعه، روش آبیاری، منبع آبیاری، سطح کشت، سطح تحصیلات و سن کشاورز در بخش کدکن تربت حیدریه در سال1400 انجام شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه و مصاحبه چهره به چهره با تولیدکنندگان زعفران استفاده شد. در همین راستا از 447 نفر (در سطح 302 هکتار) از زعفران­کاران پرسشنامه انجام شد. عملکرد زعفران 8/3 کیلوگرم کلاله خشک در هکتار بود که نسبت به سال­های گذشته کاهش داشت (کاهش 26 و 56 درصدی نسبت به سال­های 1399 و 1398). براساس نتایج بیشترین عملکرد زعفران در مزارع چهار ساله (17/4 کیلوگرم در هکتار) مشاهده شد. براساس مطالعه حاضر مزارعی که از آب رودخانه آبیاری شده بودند از کمترین عملکرد (76/2 کیلوگرم در هکتار) برخوردار بودند. براساس تجزیه داده­های تحقیق تفاوت چندانی بین عملکرد کلاله زعفران در آبیاری تحت فشار (07/4 کیلوگرم در هکتار) و آبیاری غرقابی (03/4 کیلوگرم در هکتار) مزارع مورد تحقیق وجود نداشت. عملکرد در مزارع زعفران با سن کشاورز رابطه عکس داشت، به طوری که با افزایش سن، مزارعی که تحت پوشش سن کشاورزان با سن بیشتر بود عملکرد کاهش پیدا کرد و مزارعی که تحت پوشش مدیریتی افراد جوان­تر بود، عملکرد بیشتر بود. براساس نتایج مزارع زعفرانی که با مدیریت کشاورزان بدون سواد کشت شدند دارای کمترین عملکرد (8/2 کیلوگرم در هکتار) و دارای تحصیلات دانشگاهی بیشترین عملکرد کلاله زعفران (1/5 کیلوگرم در هکتار) را داشتند. نتایج حاصل از داده­های سطح کشت نشان داد با افزایش سطح زیرکشت زعفران عملکرد آن کاهش یافته است (ضریب رگرسیون با مدل درجه اول 26 و درجه دوم 38 درصد بود). بر همین اساس کشت این گیاه برای خرده مالکین نسبت به عمده مالکین توصیه می­شود.

به منظور دسترسی به مناسبترین سن انتقال نهال و فاصله کاشت بلندمازو جهت جنگل کاری در نقاط خالی جنگل، نهال های 1 و 2 ساله این گونه در 4 فاصله کاشت (0.5´0.5، 1´0.5، 1´0.75 و 1´1) متر در قالب روش آماری کرت های خردشده و طرح بلوک های کامل تصادفی در 4 تکرار در طرح جنگلداری لوه کشت گردیدند. در این تحقیق صفاتی از قبیل درصد زنده مانی، رشد ارتفاعی، رشد قطری یقه و وضعیت شاخه دوانی اندازه گیری شد. تجزیه واریانس و مقایسه بین میانگین ها (آزمون دانکن) در مورد صفات ذکر شده به عمل آمد. نتایج این بررسی نشان داد که نهال 1 ساله بلندمازو با فاصله کاشت (1´1) متر با 77.78 درصد بیشترین درصد زنده مانی را داشته است، اثر سن و فاصله کاشت بر روی رشد قطری یقه نهال ها نشانگر آن است که نهال 1 ساله با فاصله کاشت (1´1) متر رشد قطری یقه آن نسبت به نهال های 2 ساله و سایر فاصله کاشت بهتر بوده است. نهال های 1 ساله با میانگین 99.33 سانتی متر رشد ارتفاعی نسبت به نهال های 2 ساله رشد بیشتری داشته اند و بین میانگین های رشد ارتفاعی نهال ها اختلاف معنی دار بوده و بیشترین رشد ارتفاعی اختصاص به فاصله کاشت (0.5´0.5) متر دارد. با کم شدن فاصله کاشت به رشد ارتفاعی نهال ها افزوده شده و همچنین از تعداد شاخه های جانبی آن کاسته شده است، ولی رابطه مناسبی بین رشد قطری و ارتفاعی وجود ندارد و نمی توان به آینده نهال هایی که با فاصله کم گشت گردیده است امیدوار بود.

زمینه و هدف: ناشنوایی اثرات نامطلوبی بر سازگاری و تعاملات اجتماعی فرد خواهد داشت. امروزه به دنبال کاشت حلزون شنوایی و توانبخشی، مشکلات این کودکان تا حد زیادی قابل حل می باشد. لذا مطالعه حاضر به منظور بررسی پیشرفت این کودکان بعد از جراحی و توانبخشی به مقایسه کمی کودکان عادی و کاشت حلزون شنوایی شده در مقیاس رشد اجتماعی واینلند می پردازد.روش بررسی: جهت انجام کار، 30 کودک عادی و 30 کودک کاشت حلزون شنوایی از طریق مقیاس رشد اجتماعی واینلند مورد بررسی قرار گرفت و به دنبال آن داده های آماری گردآوری شدند و از طریق تحلیل کوواریانس و تحلیل رگرسیون مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: بین دو گروه عادی و ناشنوا از لحاظ رشد اجتماعی تفاوتی دیده نشد. همچنین سن کودک نقش عمده ای در جراحی و توانبخشی دارد.نتیجه گیری: کاشت حلزون شنوایی در رشد زبان، گفتار و مهارت های اجتماعی کودکان نقش بسزایی دارد.